Deel IV: verantwoordelijkheid van Pim

De sprong naar geluk. Tijdens individuele coaching zie ik het telkens weer gebeuren. Een essentiële verandering in het dagelijkse leven van mijn coachees. Een andere manier van kijken, een verandering van houding, van gedrag of een andere keuze maken. Veranderingen die mensen dichterbij hun natuurlijke talenten en kwaliteiten brengt en dus dichterbij die weg naar geluk.

In mijn blogs neem ik jullie mee in de begeleiding in individuele coaching waarin ik de stappen van de Circle of Change volg: reflectie, bewustwording, beslisruimte en verantwoordelijkheid.

Deel IV: VERANTWOORDELIJKHEID van Pim

In mijn vorige blog las je over de zelfreflectie  en bewustwording van Pim tijdens mijn begeleiding in individuele coaching. In zijn haast en ongeduld loopt Pim – een volwassen man van 43 jaar – tegen situaties aan waar hij genoeg van heeft. Via zelfreflectie creëerde Pim bewustwording van zijn patronen. Deze bewustwording hielp hem bij het vergroten van zijn beslisruimte. Beslisruimte om dingen anders te doen en daar de verantwoordelijkheid voor te nemen. In dit blog gaat het over deze verantwoordelijkheid.

Verantwoordelijkheid

Verantwoordelijkheid nemen gaat er over dat je inziet welke winst je met je patroon behaald hebt. Dat je het niet hoeft af te leren. Dat het gaat om de keuze die je hebt om voor dat gedrag te kiezen of dat je iets anders inzet.  Je bent immers zelf ook verantwoordelijk voor het patroon dat je hebt ontwikkeld.

Aanpassing van gedrag is een keuze waar Pim zelf verantwoordelijk voor is. Ook al lijkt dat soms niet zo. Vooral niet als hij denkt aan die vroegere situatie, aan de mensen die het hem onmogelijk maakten om te doen wat hij wilde. Dan is het al gauw makkelijk om de vinger naar hen te wijzen. Toch is er maar één iemand die Pim de verantwoordelijkheid kan geven een andere vliegroute te kiezen en dat is hij zelf. Te allen tijden. Er is niemand die hem een nieuwe weg wijst, maar hij kan wel dingen uitproberen. 

Andere vragen geven andere reacties

Pim ervaart dat hij baat heeft bij het veranderen van zijn gedrag en voelt zich verantwoordelijk om hier mee door te gaan. Pim leert zijn patroon – dat af en toe nog wel de kop op steekt – eerder en sneller herkennen. Het oefenen met andere keuzes maken, tijdens de begeleiding, maken het hem makkelijker om situaties anders aan te vliegen. Dat gaat hem beter af. Nu hij vaker andere vragen stelt raakt hij al gauw vertrouwd met zijn nieuwe patroon. Hiermee heeft Pim verandering in zijn leven gecreëerd en meer geluk in zijn leven toegelaten. Pim luistert en overlegt en laat vaker dingen op zijn beloop. Dat pakken anderen op. Collega’s om hem heen denken mee. Hij maakt meer gebruik van de kennis en expertise van anderen. Dit geeft hen vertrouwen en ze ervaren zo ook hun verantwoordelijkheid. Pim bouwde positieve ervaringen op, kwam niet meer zo in zijn ongeduld terecht en voelde vertrouwen van de mensen om hem heen. De betrokkenheid onderling op zijn werk is vergroot. Pim wordt gezien als iemand waar je wat aan hebt, een leider die je wilt volgen. 

Nieuwe uitdaging

Het leven echter is geen sprookje van en-ze-leefden-nog-lang-en-gelukkig. Zoals iedereen in het leven uitgedaagd wordt zo wordt ook Pim opnieuw uitgedaagd. Na grote bezuinigingen in het bedrijf waar Pim werkt staat hij aan de vooravond van nieuwe grote veranderingen. Een vernieuwd directieteam wenst keuzes te maken die niet in lijn zijn met de keuzes die Pim wil maken. Opnieuw steekt zijn oude patroon de kop op. Zijn patroon van de grote redder zijn. De persoon die zorgt dat alles goed komt.

Deze veranderende omstandigheid in zijn werk daagt Pim wederom uit tot reflectie, bewustwording, beslisruimte en verantwoordelijkheid nemen. Een andere bewuste keuze te maken, misschien wel de belangrijkste keuze voor nu. 

De grote redder

Pim wil zijn team blijven steunen. Gaat hij zijn stinkende best doen om dingen op zijn manier te doen en toch ook te blijven? Zal hij de klappen tussen directie en personeel opvangen en meegaan in de wijzigingen ook als is Pim het niet eens met de ideeën van de directie? Zal zijn patroon van de grote redder zijn alle ruimte krijgen…? Zorgen dat alles goed komt, dat deed hij vroeger toch ook. 

Of kiest Pim voor een andere weg en zoekt hij een plek die meer bij hem past? Als Pim diep nadenkt weet hij wel wat hem beter past, maar zijn collega’s in de steek laten wil hij niet. Terwijl alle alarmklokken om hem heen laten klinken dat hij voor zichzelf moet kiezen. Niet voor de ander, maar voor zichzelf. Sommige processen gaan nou eenmaal heel diep. 

Wat Pim kiest weten we niet, maar zijn keuze zal hij maken. Een keuze waar hij achter staat en waarvan hij de consequenties draagt. In het laatste gesprek met Pim zei hij dat hij het gevoel heeft gefundeerde keuzes te kunnen maken, niet vanuit een patroon ergens inschiet, maar reflecteert, bewust wordt, beslist en daar de consequenties van aanvaard. Hij heeft er zin in!

In mijn volgende blog maak je kennis met Henriette. Een marketing manager die graag een klankbord wil, omdat ze dat in het bedrijf waar ze deel van uit maakt niet vindt. Daarover meer in mijn blog van oktober.